هجران در ورزقان؛ واگویهای منظوم در رثای سید محرومان و شهدای خدمت
این اثر ادبی، سروده دکتر حسین حمزئی مرثیهای است جانسوز که با بهرهگیری از ترجیعبند ترکی «حاجآقا هارداسان؟» (حاجآقا کجایی؟)، فضای غمبار پس از حادثه ورزقان را به تصویر میکشد. شاعر در این ابیات با اشاره به خستگیناپذیری، مظلومیت و پیشینه خادمی آستان قدس رضوی، به ستایش ویژگیهای اخلاقی شهدای خدمت پرداخته و امید به ظهور منجی (عج) و بازگشت در رکاب حضرت را بهعنوان حسن ختامِ این وداع تلخ بیان کرده است.
حاج آقا هارداسان؟
آسمان تیره بپوشید و نمی دانستیم آن خبر کز ورزقان آمد، حاج آقا هارداسان؟
شوق رفتن از شما بود و در میخانه باز بوی عطر شاهدان آمد، حاج آقا هارداسان؟
خستگی را خسته کردی، شهره خدمت شدی رفتنت بر ما گران آمد، حاج آقا هارداسان؟
خادم شاه خراسان، عز و قربت بیکران عزتت تا کهکشان آمد، حاج آقا هارداسان؟
همدم بیچارگان، هم سفره بی باعثان شاه محرومان عیان آمد، حاج آقا هارداسان؟
سینه ات، آماج تهمتهای اهل کینه بود خدعه با تیغ و سنان آمد، حاج آقا هارداسان؟
من چه گویم وصف تو، ای زاده خیرالبشر دولتت فخر زمان آمد، حاج آقا هارداسان؟
کاش باشم، بشنوم، آن سید مظلوم ما باز با صاحب زمان آمد، حاج آقا هارداسان؟
تقدیم به شهدای خدمت رئیسی و آل هاشم
حسین حمزئی
ارسال نظر